شاید الان خیلی هاتون پیش خانواده های محترمتون باشید و از اینجا رفته باشید به هر حال هر کس هر جایی که هست موفق باشه و امیدوارم که حداقل این ۲ سال که سپری شد از هم خاطرات خوبی به یادگار برده باشید. در ضمن همین جا از همه دوستان همکلاسی میخوام که به وبلاک سر بزنند در واقع این وبلاگ میتونه پل ارتباطی باشه واسه همه اونایی که دوست دارند از حال هم با خبر باشند. و یه خواهش دیگه اینکه دیگه سعی کنید حالا که کنار هم نیستید دلم همدیگرو با حرفهای ناشایست نشکنید و در نوشتن مطالب رعایت کنید.

به راستي چقدرسخت است

  خندان نگه داشتن لب ها در زمان گريستن قلب ها

  و تظاهر به خوشحالي در اوج غمگيني       

   درحالي که تظاهر مي کني هيچ چيز برايت اهميت ندارد!

 .. دلم تنگ است                 دلم اندازه حجم قفس تنگ است     سکوت از کوچه لبريز است

 با تشکر از همه شما دوستان همکلاسی